X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

در استانه ی روز های سرد

یکشنبه 25 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 08:55


امروز صبح که کاسه ی بزرگ گردو ها را دیدم که کنارش روی سینی چوبی حلقه های سیب در حال خشک شدن بود،  یادم آمد عجب موجود دیوانه ای هستم که برای پختن مارمالاد سیب و مربای به، تعلل کرده ام وقتی هر کدامشان اینقدر خوشحالم می کنند. بعدش هم منتظر فرارگیر شدن پاییزم تا فرمول بهار را نهادینه نموده و استایل شخصی ام را در ساختن معجون به ثبت برسانم. (وقتش رسید برایتان می گویم)

همین چند وقت پیش ترک که رفتم مغازه ی آقای میوه فروش کپل و پسرش که هر دوشان شکم هایی دارند که در پیرهن هایشان جا نمی شود و مقادیر متنابهی الو خریدم و یارو که دستم را خواند کل جعبه را به ازای تخفیف برایم برگرداند تو کیسه و من لخ لخ کنان آلو ها را همچون مائده های زمینی بردم و روی چشمم شستمشان و بعد با چند ورق لواشک انار پختاندم و بعد گذاشتم حسابی قول بخورد و بجوشد و جا بیفتد و بعدش ماده ی به دست آمده را همچین دو  هوا شول ترک است از رب را همچون سرمه به چشمانم میکشم و الان که از همه آن شش هفت  کیلو آلو چیزی به قدر دو تا قاشق مانده مترصد هر فرصتی برای باز یافتن الو در میوه فروشی در حجم زیادم که دوباره بزم نامبرده را به راه بیندازم و خدا شاهد است که من همین الان که اول صبح است و دارم این ها را می نویسم یک جوری آب تو دهنم جمع شده که هی دارم قورتش می دهم.

تازه علاوه بر کتاب صوتی ای که دیروز یافتیدمش و خیلی وقت بود که دنبالش می گشتم و خودش یک شادی عزمایی به حساب می آید (فایلی که در پست قبلی  گذاشته ام آن کتابه نیست ها) یک چیز خوشحالی اور دیگر هم کشف کرده ام و آن همانا خیابان دم خانه ی خان داداش این هاست. 

خان داداشم بلا گردون و ماشالله به جونش و اینا و  . . .خان داداش بسیار نازنینی است و تازه ترک ها که با همسر و یکی یک دانه فندق چه اش می آید و گاه و بی گاه می نشینیم و کنار هم اوقات  را به سر می کنیم و این خودش خیلی حال خوب کن است

خلاصه دم در خانه ی جدید خان داداش این ها یک بلواری است که گمانم به چاه ویلی از میوه و سیفی جات ارتباط مستقیم طوری دارد که هر آنچه که من را شاد و خوشحال می کند را به چندم قیمتی که می شود در خود حتا همان تره بار خرید به فروش می رساند.

این بلوار عزیز من را یاد مربای انجیر می اندازد و آب انار و  . . . مربای انجیر مثل داغ روی دل می ماند عاقا! شما که خبر ندارید که ما یک درخت انجیر خیلی خفنی داریم در ولایت که انجیر می دهد آه! دانه ای قد یک گلابی! نه حتا گاهی بزرگ تر! تازه در هر فصل دو سه چند رفعه بار می دهد ! (گفتم که خفن طور است)

خلاصه در سال های متمادی که حاج خانوم عادت دارد خفت کشمان کند از اقامت کل سال در ولایت و سوغات بی سوغات یک رسم ندیده و نشنیده ای بود که هر سال حاج خانوم برایمان نفری یک شیشه ی بزرگ از این مربا می آورد و ما هم بی خیال گردو و البالو خشکه و مربای گیلاس و  . . . می شدیم.اینقدر هم نهادینه شده بود که من که داشتم می رفتم خانه ی حاج آقا این ها این همکار نازنینم که پشت سرم می نشیند و الی صد ایش می کنم گفت آی پروانه گفتم ها ها! گفتم داری می ری مربای انجیر یادت نره بگیری از حاج خانوم

خلاصه یعنی اینقدر مربای انجیر را باور کرده بودیم

خوب ما هم هی تشکر می کردیم و قربان دست و پای بلورین حاج خانوم می رفتیم که چقدر بلد است و چقدر فولان! و چقدر بهمان و البته همه اش برای خوشامد حاج آقا بود! خودمانیم دیگر راستش را باید گفت 

خلاصه اینکه امسال مربای انجیر بی مربای انجیر! کلا حاج خانوم ما یک استایلی دارد که هر وقت کسی با چیزی حال کند و خوشحال باشد دمش را قیچی می کند که زیاد کیف نکند خدایی نکرده! این شد که مربای انجیر بدل به یک داغ خانوادگی می شود و امسال این تنها ترین قلمی که در موقله ی سوغات می گنجید نیز خط خورد و حالا برای خوشحال کردن دل جماعتی چشم به بلوار قید شده برای به راه کردن بساط مزبور دارم.

بچه که بودم مادرم رب می پخت و من از این تنها مراسم پختن چیزی برای فصل سردتر بیزار بودم چون به نظرم خیلی بی مزه بود و نمیشد از هیچ کدام از مراحلش ناخونکی به محتویات قابلمه زد، حالا اما با دانستن فرمول سس سالسا و ترشی فلفل به نظرم امادگی کافی برای پختن رب برای سال آینده را هم کسب نموده ام.

خلاصه این جور

ایام به کام

نظرات (10)
یکشنبه 25 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 10:41
صبحتون بخیر
از شما چه پنهان من هم موقع خواندن متن زیبایتان آب دهانم را چندیدن بار قورت دادم! مخصوصا در خصوص لواشک و مربای انجیر!!
پاسخ:
ای جانم
خدا کنه که یا بپزی
یاباشه تو یخچال
من عذاب وجدان نگیرم
یکشنبه 25 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 12:42
پروانه جان سلام
1-ترکیب مساوی سیب ، به و هویج به صورت رنده شده هم مربای خوبی میده .
2-هر وقت آلو توی یخچالم مونده باشه فریزر می کنم برای آش یا تنگ مرغ خیلی خوشمزه میشه البته آلو سیاه دیگه بهتر
پاسخ:
عاشقتم که برام رسپی های خفنتو رو می کنی
مرسیییی
دوشنبه 26 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 10:01
وای پری جان
بابا، صحبت قیچی کردن دم یه فرشته نیست، فدات شم، آخه یه کمی تعقل کن، حاج خانم خوبیتو میخاد، چطور؟ حالا بهت میگم:
همه از حاج خانم گرفته تا من آبی آبیا تا خواجه حافظ شیرازی میدونن که چقده مربای انجیر دوست داری. خوب که چی؟
خیلی سادس حاج خانموم ترسیده یه صبح پاشی قبل از رفتن سر کار اونقده مربای انجیز با خامه بخوری که زبونم لال اسهال بگیری حالا چاقی بمونه. توی اداره هم که فقط یه دستشویی برای . . هست اونخ روزگار بهت تنگ میاد و . . . بیار و باقالی بار کن.
حالا رمز کار حاج خانوم رو فهمیدی؟
پاسخ:

اخی اخی
الهی قربونش برم من که این همه درایت و اینده نگری و اینا داره
دوشنبه 26 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 12:09
دارم نگران نباشید! سپاس
پاسخ:

سرت سلامت
دوشنبه 26 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 14:03
الهی که همه اش را درست کنی و یا از خزانه ملوکانه ای برسد و نوش جان کنی پلاله
پاسخ:
دوشنبه 26 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 22:50
عااالی پروانه جون، تو روخدا این وبلاگت روحفظ کن، چون واقعا وبلاگ خونی در خون منه، بیچاره میشم تو هم درش رو ببندی، الان هر وبی میری اخرین تاریخ اپ ش ماربوط به سه سال پیشه
پاسخ:
می خواستم یه پست بنویسم با این موضوع
این بلاگر های بدجنسی که نمی نویسن!
عزیز دلم
منم تو خونمه که بنویسم
پس ایشالله که همو داریم فعلا
دوشنبه 26 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 23:13
چه پست خوشمزه ای نوشتی!!! من با همه امور مربوط به کدبانوگری تونستم کنار بیام جز این ترشی و مربا و لواشک پختن! و به دوست کدبانویی چون شما افتخار می نماییم!!!
پاسخ:
عزیز دلم
دقیقا همون جایی که تو قوت داری من ضعف دارم چون کارای خونه و نهار شام پختن برام بسی بسیاررررر سخت می نمایاند
پنج‌شنبه 29 مهر‌ماه سال 1395 ساعت 19:39
پروانه جون
می خواستی خیاطی کنی یادت می اد؟
چی شد؟
وقتی دنبال چرخ خیاطی بودی خیلی دوست داشتم کمکت کنم. حالا منی که خیاطی بلد نیستم باید از آسمان یک چرخ خیاطی سینگر فلان و چنان برام نازل بشه که ندونم چه کارش باید بکنم! چه جوری از اون ور عالم بیارمش این ور عالم؟
دنیا را می بینی؟
امیدوارم که تو در این راه پیشرفت کرده باشی. شاید من هم سر ذوق بیام و خیاطی یاد بگیرم!
پاسخ:
عزیزم
نه متاسفانه
شنبه 1 آبان‌ماه سال 1395 ساعت 15:23
میخوام از همسر طلاق بگیرم بیام زنت بشم، نه نگو که دلم میشکنه، در ضمن ترشی گوجه هم دوست دارما، بقیه کارای کدبانوگریت را خودم انجام میدم
خرجی هم نمیخوام

والا

شماره تلفن هم میذارم تو یه کامنت دیگه البت
( عمرا اگه فکر کنی قصد مخ زنی دارم ، شماره رو برای سفارش نقاشیت میگذارم)
پاسخ:
شنبه 1 آبان‌ماه سال 1395 ساعت 23:34
تا وقتی بابا بزرگ مادری زنده بود به بهانه اش هر سال کلی مربای شیرین دریت میکردم مث هویج و غیره، چون زیاد مربای ملس دوست نداشت، مربا رو میریخت رو کته و می خورد بس دوست داشت اما الان چند ساله که درست نکردم!
پاسخ:
خدا رحمتش کنه
عزیزم

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
Instagram